شماره یکم

روز یکم: اول که روز نیست، شبه. بعدشم تو که این پست رو می خونی نمی دونستی اگه نمی نوشتم، پس واست چه فرقی می کرد، پس چرا از خودت نمی پرسی چرا دارم با این اراجیف وقتتو می گیرم؟

آفرین، چون باید از من بپرسی، اما سوال خوب اینه که چه جوری؟ شاید بهترین راه این باشیه که نظر بزاری، توش فححش بنویسی تا من جواب بدم، آخه چون نظرات تعریف و تمجید و تشکر زیاد دارم، این دست نظرات رو نه می خونم، نه جواب می دم...

!نکته: پس فهمیدیم مجردی و تنهایی هم خوبه، چون فکر به همین راحتی باز می شه؛ هم بده، چون باز می شه این اراجیف ازش می ریزه بیرون! بی تربیییت!!!

عکسم نمی زارم، آدم مجرد که عکس گذاشتن ندار، یا...عکس گزاشتن نداره؟